iş ve çocuk


Övünç Selçuk , 29.5.2012 10:03:00

Sabahları bizimle beraber uyanıyor Özgün. Gözlerinde bir hüzün. Gitmek için hazırlandığımızın farkında. Bacaklarıma sarılıyor hazırlanmamı yavaşlatmak için. Biberonu ile kendi başına süt içebilen çocuk, birden elini bile sürmüyor biberonuna. Sanki gitmemi yavaşlatmak istermiş gibi. Bakıcısı geldiğinde ona gitmek istemiyor. Oysaki nasıl da seviyor onu. Bana sarılıyor uzun uzun. Bırakıp gitme anne der gibi. Çoğu zaman geç kalıyorum işe. Kaçırıyorum otobüsleri.  Ağlayarak geliyorum yolda. Güneş gözlüklerinin ardında. İçimde sürekli" Bu onun geleceği için" " Bu parayı onun için kazanıyorum" Gerçekten öyle mi acaba? Acaba evde otursam onun için daha mı faydalı olurum? Onu ben eğitsem. İlk benden öğrense herşeyi daha doğru mu olur?

Düşüncelerinizi bekliyorum arkadaşlar.. 




Blog Düzenle

Yorum Ekle

Web Tasarım Data1        

İsim Bankası

Reklam Verin

Tatlı Sözlük