Uzmanlarımız

Prof. Dr. İsmail Çepni( Kimdir? )
Kadın Sağlığı

Gebelikte Kan Hastalıkları-2

III. Gebelikte Hemostatik Sistemde Değişiklikler

Normal gebelikte hemostatik sistemde önemli değişiklikler olur: Çoğu pıhtılaşma faktörleri artar, doğal antikoagulanların bazısında ve fibrinolititik sistemde azalma izlenir (Tablo 5) (30). Progesteron belirgin olarak perivaskuler desidual endometrial hücrelerde doku faktörü (DF) ekspresyonunu artırır. Desidualizasyonun bozulduğu durumlarda, ektopik gebelik, sezeryan skarında gebelik, plasenta previa ve accreta gibi, potansiyel öldürücü kanamalara eşlik eder (3). Hemostatik sistemdeki bu değişiklikler düşük veya doğum esnasında gelişen kanamadan kadınları korur.

Tablo 5: Normal gebelikte Koagulasyon Sisteminde Değişiklikler (30)

Koagulasyon Faktörleri

Değişiklikler

FXIII

Erken gebelikte artar, 3.trimestrede normale döner

FXII, X, IX, VIII, VII, Vc

Gebelik süresince artar

Faktör V

Erken gebelikte artar, sonra azalır ve stabilize olur

Faktör XI

Gebelik süresince azalır

vWF, fibrinojen

Gebelik süresince artar

Faktör II

Erken gebelikte artar, 3.trimetrda normale döner; veya değişmez

Soluble Doku Faktör

Değişiklik yok

Monosit Doku Faktör

Gebelik süresince azalır, postpartum 3 gün normal değerlere döner

 

Fizyolojik antikoagulan sistem gebelikte önemli bir rol oynar. Trombomodulin ™ ve endotelyal protein C reseptörü (EPCR) esasen kan damarlarının endotelyal yüzeyinde ve plasenta trofoblastlarında eksprese edilir. Bu reseptörler protein C (PC) antikoagulan sisteminde yer alırlar. Plazma ve idrarda bulunan soluble (çözünen) TM endotelyal hasar belirleyicisi olarak kullanılabilir. TM düzeyinde ani artış altta yatan plasentanın vaskuler bozukluğunu gösterir. PC gebelikte 2.trimestrede artmasına rağmen, bu artışlar normal referans aralıkları içinde yer alır. Üçüncü trimestrede azalmaya ve doğumdan sonra 5.haftadan itibaren ilk trimestredeki değerlerine yeniden döner.  Gebelikte kompleman kompenenti C4B arttığı için serbest PS azalır. Fakat serbest PS’de fizyolojik olarak azalmanın hiperkoagulabiliteye ve gestasyonel tromboembolizme (TE) katkıda bulunup-bulunmadığı bilinmiyor. Protein S’nin tamamı ilk trimestreden itibaren azalmaya başlar, 3.trimestr esnasında ise değişiklik görülmez. Gebelikteki hormonal değişiklikler aktive protein C (APC) direncine neden olur. Gebeliğin erken döneminde APC direnci kendiliğinden düşük, preeklampsi, ve plasental abrupsiyon gibi gestasyonel komplikasyonlar gelişen kadınlarda gözlenir. APC direnci antifosfolipid antikoru pozitif kadınlarda da saptanır. Ancak, APC oranı AFA düzeyleri ile orantılı değildir (30-32).

 

Fibrinolitik aktivite gebelik süresince azalır, gebelik esnasında ve doğumda bu azalma devam eder, fakat doğumdan kısa süre sonra geri döner. Doğumda D-Dimerdeki artış maternal uterus damarlarından kaynaklanır. Doku plazminojen aktivitesi gebelik esnasında azalır, nedeni plazminojen aktivatör-1 (PAI-1) ve PAI-2 artışıdır. Gebeliğin 35.haftasında, PAI-1 değerleri gebeliğin 12.haftasına göre 5 kat daha fazla artar. Gebelikte PAI-2 düzeylerinin artışı, villöz hücrelerden PAI-2 salınmasıdır. Plazma düzeyi genellikle plasenta dokusunun kalite ve miktarı, ve de fötal gelişim ile ilişkilidir. Dolayısıyla gebelikten sonra plazmada PAI-2 hızla azalır ve plazmada saptanmaz (32). Gebelik esnasında trombin ile aktive fibrinolizis inhibitörleri 3.trimestrede artar (3).

Kısaca gebelikte görülen bu fizyolojik değişiklikler intrapartum kanamayı azaltmada önemli iken, gebelik esnasında ve doğum sonrası TE riskinde artışa neden olabilirler.



123456789

Yorum Ekle

Web Tasarım Data1        

İsim Bankası

Reklam Verin

Tatlı Sözlük