Uzmanlarımız

DBE Davranış Bilimleri Enstitüsü( Kimdir? )
Ruh Sağlığı

Agresif ve Öfkeli Çocuklarla Yaşamak

Yaşam devam ederken gün içinde hangi yaştan olursak olalım birçok duyguyu yaşarız. Bunların bir kısmı sevgi, hoşlanma, eğlenme gibi “pozitif” kabul edilen bir kısmı ise nefret, kıskançlık, kızgınlık ve korku gibi “negatif” veya olumsuz görülen duygulardır. Aslında tüm duygularımız birtakım olayların doğal sonucu olarak doğarlar ve bizi doğru-yanlış, iyi-kötü yapmazlar. Burada asıl önemli olan nokta ne hissettiğimizden çok bunları nasıl yansıttığımızdır. Bu durum sadece biz yetişkinlerin dünyasında yaşanmaz. Örneğin, bebekler hoşlanmadıkları veya olumsuz buldukları durumlarla karşılaştıklarında ağlayarak reaksiyon verirken, 2-3 yaş çocukları bağırarak veya vurarak tepkilerini ortaya koyarlar. Bu yaşlarda öfke patlamaları doğru yönlendirilmeyen çocuklar ileride ciddi anlamda sorunlar yaşayabilirler. Bu sebeple, en erken dönemlerden itibaren çocuğun verdiği saldırgan tepkilerin nedenleri anlaşılmalı ve onları yetiştirirken bazı noktalara dikkat etmelidir. 

Dikkat edilecek ilk nokta, öfke patlamaları olan çocuğun içinde bulunduğu ev ortamının nasıl olduğudur. Anne ve babanın sorunları saldırgan bir şekilde ele aldıkları bir ortamda onun da bu yolu öğrenmesi kaçınılmazdır. Böyle bir durumda anne ve babanın bireysel tutumları üzerinde yoğunlaşması gerekir. Bunun yanı sıra, hayatında son dönemlerde oluşan; yakın bulduğu birinin ölümü, kardeşin olması, taşınma vs. gibi bir takım değişikliklerde çocuğun agresif davranışlarını arttırabilir. Bu noktaların üzerinde durduktan sonra, bazı çocukların da yukarıda saydığımız temel sebepler olmaksızın diğerlerine göre olaylara ani tepkiler verebildiğini görmekteyiz. Saldırgan ve agresif tepkiler aile içinde zaman zaman kabul edilse de okul yaşantısıyla beraber sorunlar oluşturmaya başlar. Öncelikle sınıfta etiketlenen çocuk zamanla okulda da kötü bir ün sahibi olur. Arkadaşları tarafından dışlanan, öğretmenleri tarafından yaka silkinen çocuk da bir süre sonra bu durumla başa çıkmak için değişik davranışlar geliştirir; genellikle ya okula ilgisini kaybedip buradan soğur ya da okulun kabadayısı haline gelir. Bu noktadan sonra değişim daha zor olacağından baştan bazı önlemler almak gereklidir. 


12

YORUMLAR
BU GÜZEL YAZINIZ İÇİN ÇOK TEŞEKKÜR EDERİM.BENİ 2 YAŞINDA BİR OĞLUM VAR VE BİZİ SON BİR AYDIR ANLAMADIĞIMIZ BİR SEBEPTEN DOLAYI BİZE ÇOK HIRÇIN DAVRANIYOR.AKŞAM İŞTEN GELDİĞİMDE BENİ GÖRDÜĞÜNE HİÇ MEMNUN OLMUYOR.VE EVİMİZE GİRMEK BİLE İSTEMİYOR.UYKU SAATİ GELDİĞİNDE DE ÇOK FAZLA HIRÇIN DAVRANIŞLAR SERGİLİYOR.DURDUK YERE HEM BANA HEM KENDİNE VURARAK VE TEKME ATARAK ZARAR VERİYOR.BEN DE EŞİMDE OLABİLDİĞİNCE SAKİN DAVRANMAYA VE OĞLUMUZ İLE KONUŞMAYI DENİYORUZ AMA HİÇ BİZİ DİNLEMİYOR VE TEPKİSİNE DEVAM EDİYOR.BAZEN GECENİN BİR YARISI BİLE KALKIP BENİ VE EŞİMİ TEKMELEYİP SANKİ BİZ ONA VURMUŞUZ GİBİ AĞLAMAYA BAŞLIYOR.BİZE NASIL DAVRANMAMIZ VE BU KONUDA NE YAPMAMIZ GEREKTİĞİNİ SÖYLERSENİZ ÇOK SEVİNİRİM.

Bilten Eraslan | 2.4.2013 13:23:00   

Yorum Ekle

Web Tasarım Data1        

İsim Bankası

Reklam Verin

Tatlı Sözlük